و به محدثان كمال علاقه خود را در اين خصوص نشان مىداد . در سن كهولت به قرائت حديث اشتغال داشت و محدثان بسيارى از محضر او استفاده مىكردند . از تأليفات او « مجمع الزوائد و منبع الفوائد » است . در اين كتاب زوائد كتابهاى ششگانهء مسند « ابن حنبل » و « بزّاز » و « ابو يعلى موصلى » و معاجم سه گانه « طبرانى » را مورد نظر قرار داده و از آنها كتابى مشتمل بر شش مجلد گرد آورده است . وى در سال 807 هجرى درگذشت . « كنز العمّال » تأليف « متّقى هندى » . اصل كتاب همان « جمع الجوامع حافظ سيوطى » است كه احاديث آن به ترتيب حروف الفبا تنظيم شده ولى « متقى » احاديث كتاب مزبور را به روش كتابهاى فقهى تدوين نمود و به نام « كنز العمال فى سنن الاقوال و الافعال » ناميد . اين كتاب در مطبعه دائرة المعارف نظاميه ، حيدرآباد دكن ، در سال 1312 هجرى به طبع رسيده است . « علاء الدين على بن حسام الدين بن عبد الملك بن قاضيخان » معروف به « متقى » از علما و محدثان اواخر قرن دهم هجرى است . [ نزهة الخواطر 4 / 234 ] مىنويسد : « متقى » در سال 885 هجرى در شهر برهانپور هندوستان متولد شد و با كمال پاكدامنى و طهارت تربيت يافت . پدرش او را در خردسالى در حلقه مريدان « بهاء الدين برهان پورى » درآورد و پس از درگذشت او به پسرش « عبد الحكيم » پيوست و به بلاد هند مسافرت كرد و مدت دو سال به ملازمت « شيخ حسام الدين متقى ملتانى » پرداخت و « تفسير بيضاوى » و « عين العلم » را از او فرا گرفت . سپس به حرمين شريفين ، مدينه و مكه ، رفت و فن حديث را از « شيخ ابو الحسن شافعى بكرى » بدست آورد و از « شيخ محمد سخاوى مصرى » مراتب سلوك را استفاده كرد و از « شهاب الدين احمد بن حجر » در فن قرائت حديث بهره گرفت و در مكه مقيم گرديد و در اين خلال دو بار به هند رفت و مورد